Ja, dat was het dan alweer.
De laatste keer op mijn blog schrijven, alles achter de rug.
De vakantie in Valkenburg is vrij goed bevallen. Teveel gewandeld, dus totaal vermoeid thuis gekomen.
Na de vakantie bleek dat ik hoge bloeddruk had, dus weer een pil meer. Op woensdag 2 juli ben ik geopereerd aan het Carpale -Tunnel syndroom aan mijn rechterhand. Drie dagen in het verband en na tien dagen de hechtingen eruit. De eerste weken niet belasten dus niet tillen en dergelijke.
Twee weken geleden ben ik weer begonnen met werken. twee maal twee uur per week. Zo opbouwend met elke week een half uur. Lukt dit dan is alles oké, lukt het niet dan weer terug naar de begin uren.
Het is wel weer fijn om te starten.
Het sporten gaat ook goed nu elke week ongeveer 2 maal 1,5 , bevalt vrij goed. Zal blij zijn als straks de yoga ook weer begint.
Ingrid en Philip zijn ook hier op bezoek geweest , gezellige avond gehad.
Afgelopen week weer op controle geweest bij dr. van Riel. Alles was goed, wel moest ik even een longfoto laten maken vanwege het hoesten.Op de foto waren geen bijzonderheden te zien. Ik weer blij.
Maandag 3 november moet ik weer borstfoto's laten maken, maandag 11 november op controle bij dr. van Riel. Dus dan weer een spannende week.
Verder wil ik iedereen bedanken ( nichtjes , neven, achterneven/nichtjes, broer, schoonzusjes , kennissen, vrienden, lieve collega's) voor de belangstelling die zijn getoond hebben tijdens mijn ziekte.
In het speciaal wil ik mijn man Ad nog even bedanken, zonder hem had ik het niet gered.
Nogmaals bedankt allemaal.
maandag 11 augustus 2014
vrijdag 30 mei 2014
Vrijheid en extra dingetjes 30 mei 2013
De afgelopen 3 weken zijn super hard gegaan. Geen directe afspraken gehad.
De hechtingen uit mijn hand zijn er inmiddels uit.
Kreeg na het innemen van de hormoontabletten , ongeveer twee weken daarna, last van tintelingen in mijn armen en handen. Ook kreeg ik zo'n doof gevoel. net alsof je urenlang in de sneeuw hebt gezeten met je handen.
Heb meteen een mail gestuurd naar Mirjam (verpleegkundige oncologie), van haar moest ik direct een afspraak maken. Op donderdag 15 mei kon ik komen , Dr.van Riel werd er ook bij gehaald. Zij beide dachten dat ik het carpale-tunnel syndroom had in beide hadden. Door Mirjam werd een afspraak gemaakt voor de afdeling Neurologie.
Afgelopen woensdag 28 mei ben ik daar geweest. Kreeg ook een onderzoek met kleine elektrische stroompjes. Nadat het onderzoek was afgerond bleek dat ik ernstig tot zeer ernstig het carpale-tunnel syndroom te hebben.
In je pols heb je een poort waardoor allerlei zenuwen doorlopen. Wanneer deze verstopt komen te zitten kunnen er geen zenuwtrekje meer naar je vinger toe gestuurd worden. Je krijgt dan prikkelende armen en handen en geen gevoel meer in je vingers.
Kreeg als behandeling dan ook meteen in iedere pols een injectie. In de tunnel wordt een dikke substantie gespoten om de poort weer te openen.
Gelukkig heb ik die nacht goed geslapen. Het gevoel in mijn vingers begint nu weer terug te komen.
De nachtrust vond ik het belangrijkste.
Volgens Dr. van Riel kunnen het eerst jaar na de chemo toch nog kleine ongemakken naar boven komen.
Vanochtend weer even naar het werk geweest, met Henri zitten kletsen.
Ik zal toch blij zijn als ik weer kan gaan werken, misschien in juli met wat uurtjes beginnen.
In Juni gaan we eerst een paar dagen naar Valkenburg. Gezellig.
De hechtingen uit mijn hand zijn er inmiddels uit.
Kreeg na het innemen van de hormoontabletten , ongeveer twee weken daarna, last van tintelingen in mijn armen en handen. Ook kreeg ik zo'n doof gevoel. net alsof je urenlang in de sneeuw hebt gezeten met je handen.
Heb meteen een mail gestuurd naar Mirjam (verpleegkundige oncologie), van haar moest ik direct een afspraak maken. Op donderdag 15 mei kon ik komen , Dr.van Riel werd er ook bij gehaald. Zij beide dachten dat ik het carpale-tunnel syndroom had in beide hadden. Door Mirjam werd een afspraak gemaakt voor de afdeling Neurologie.
Afgelopen woensdag 28 mei ben ik daar geweest. Kreeg ook een onderzoek met kleine elektrische stroompjes. Nadat het onderzoek was afgerond bleek dat ik ernstig tot zeer ernstig het carpale-tunnel syndroom te hebben.
In je pols heb je een poort waardoor allerlei zenuwen doorlopen. Wanneer deze verstopt komen te zitten kunnen er geen zenuwtrekje meer naar je vinger toe gestuurd worden. Je krijgt dan prikkelende armen en handen en geen gevoel meer in je vingers.
Kreeg als behandeling dan ook meteen in iedere pols een injectie. In de tunnel wordt een dikke substantie gespoten om de poort weer te openen.
Gelukkig heb ik die nacht goed geslapen. Het gevoel in mijn vingers begint nu weer terug te komen.
De nachtrust vond ik het belangrijkste.
Volgens Dr. van Riel kunnen het eerst jaar na de chemo toch nog kleine ongemakken naar boven komen.
Vanochtend weer even naar het werk geweest, met Henri zitten kletsen.
Ik zal toch blij zijn als ik weer kan gaan werken, misschien in juli met wat uurtjes beginnen.
In Juni gaan we eerst een paar dagen naar Valkenburg. Gezellig.
Carpaal Tunnel Syndroom
Het carpaal tunnel syndroom (CTS) is een beknelling van de carpale tunnel ter hoogte van de pols. Deze beknelling treedt op wanneer het bindweefsel rondom de carpale tunnel verdikt en stugger wordt (c.q. opzwelt) waardoor de pezen en met name de zenuw in de tunnel worden afgekneld.
Het carpaal tunnel syndroom veroorzaakt diverse pijnklachten, variërend van pijn in de pols tot een verdoofd gevoel of tintelingen in de hand en/of vingertoppen. Dit voelt u 's nachts en bij bezigheden als autorijden en fietsen. De nachtpijn geeft veel ongemak met pijn, doofheid en prikkelingen. De pijn en irritatie vindt plaats in de hand en duim, wijsvinger en middelvinger, de pink blijft goed. Hierdoor moet u de hand als het ware ‘los schudden’ om de klachten te verminderen.
Diagnose van een carpaal tunnel syndroom gebeurt op basis van de klachten van de patiënt en door een lichamelijk onderzoek waarbij een eventueel elektrisch spieronderzoek kan uitwijzen of er daadwerkelijk sprake is van een beknelling.
zaterdag 10 mei 2014
Eindstation bereikt 10 mei 2014
Afgelopen twee weken werden we geleefd door het Instituut Verbeeten. Elke dag op verschillende tijden daar naar toe.
Ondertussen ben ik ook nog geopereerd aan een Triggerfinger. Vorige week woensdag en komende maandag mogen de hechtingen er alweer uit.
Wat je daar ziet , mijn god wat zijn er dan veel mensen met kanker. Van jong tot oud.
Van borstkanker tot keelkanker etc.
Veel van deze mensen willen toch een praatje met je. Willen toch even vertellen wat er met hun gebeurt is , wat voor behandeling ze hebben.
Afgelopen week toch nog bezoek gehad van William en Jose, Els. Samen met Ad op bezoek geweest bij Arthur. Arthur is alweer (bijna) de oude, alles was oké en hij krijgt geen chemo of andere behandeling. Super.
Ben een beetje op internet aan het kijken voor een hotelletje voor een paar dagen in juni. Valt niet mee.
Veel te vertellen heb ik niet.
Gisteren was het een rare dag, emotioneel vooral. De laatste bestraling in het Verbeeten, had nog een bezoek aldaar bij Dr. Schuermans.
Over een half jaar weer borstfoto's laten maken, weer op controle bij het Verbeeten.
De komende jaren afspraken bij de oncoloog en radiotherapeut om de 6 maanden, dus ik wordt wel goed in de gaten gehouden.
Na de laatste bestraling werd ik wel ingelicht dat als er iets was ik meteen naar hun kon bellen, dus niet afwachten. Ook moest ik uitkijken wat ik met mijn vrije tijd ging doen. Het afgelopen jaar zijn wij geleefd door de afspraken en behandelingen in het Elisabethziekenhuis en Instituut Verbeeten.
De hele dag toch af en toe een traan gelaten. Kaarten aan gekregen van vrienden en collega's. Bloemen werden bezorgd. Er leuk en fijn.
Namens Ad en mijzelf willen wij iedereen bedanken voor de bloemen, kaartjes, telefoontjes en bezoekjes aan huis in het afgelopen half jaar.
Nu kan ik echt beginnen met het starten van mijn herstel. Ga deze week weer het sporten opnemen wat ik afgelopen twee weken niet gedaan heb vanwege de drukte. Naar de yoga wil ik ook alweer naar toe, proberen.
Wel hoop ik dat de tintelingen in mijn handen en voeten weg gaan.
Ik ben wel blij dat ik dit blog heb gemaakt. Ga het binnenkort uitprinten en lezen.
Maak later een een boekje met deze pagina's en kaarten erin.
Ondertussen ben ik ook nog geopereerd aan een Triggerfinger. Vorige week woensdag en komende maandag mogen de hechtingen er alweer uit.
Wat je daar ziet , mijn god wat zijn er dan veel mensen met kanker. Van jong tot oud.
Van borstkanker tot keelkanker etc.
Veel van deze mensen willen toch een praatje met je. Willen toch even vertellen wat er met hun gebeurt is , wat voor behandeling ze hebben.
Afgelopen week toch nog bezoek gehad van William en Jose, Els. Samen met Ad op bezoek geweest bij Arthur. Arthur is alweer (bijna) de oude, alles was oké en hij krijgt geen chemo of andere behandeling. Super.
Ben een beetje op internet aan het kijken voor een hotelletje voor een paar dagen in juni. Valt niet mee.
Veel te vertellen heb ik niet.
Gisteren was het een rare dag, emotioneel vooral. De laatste bestraling in het Verbeeten, had nog een bezoek aldaar bij Dr. Schuermans.
Over een half jaar weer borstfoto's laten maken, weer op controle bij het Verbeeten.
De komende jaren afspraken bij de oncoloog en radiotherapeut om de 6 maanden, dus ik wordt wel goed in de gaten gehouden.
Na de laatste bestraling werd ik wel ingelicht dat als er iets was ik meteen naar hun kon bellen, dus niet afwachten. Ook moest ik uitkijken wat ik met mijn vrije tijd ging doen. Het afgelopen jaar zijn wij geleefd door de afspraken en behandelingen in het Elisabethziekenhuis en Instituut Verbeeten.
De hele dag toch af en toe een traan gelaten. Kaarten aan gekregen van vrienden en collega's. Bloemen werden bezorgd. Er leuk en fijn.
Namens Ad en mijzelf willen wij iedereen bedanken voor de bloemen, kaartjes, telefoontjes en bezoekjes aan huis in het afgelopen half jaar.
Nu kan ik echt beginnen met het starten van mijn herstel. Ga deze week weer het sporten opnemen wat ik afgelopen twee weken niet gedaan heb vanwege de drukte. Naar de yoga wil ik ook alweer naar toe, proberen.
Wel hoop ik dat de tintelingen in mijn handen en voeten weg gaan.
Ik ben wel blij dat ik dit blog heb gemaakt. Ga het binnenkort uitprinten en lezen.
Maak later een een boekje met deze pagina's en kaarten erin.
zaterdag 26 april 2014
Koningsdag 26 april 2014
Ben alweer drie weken met de bestralingen bezig. Er gaat ontzettend veel tijd inzitten en ook nog op verschillende tijden.
Op het ogenblik heb ik een vrij rode borst vanwege de bestraling. Hiervoor krijg ik zalf en speciale gaasje om erop te leggen.
De bestraling op zich is peanuts vergeleken bij de chemo.
Maar elke dag heen en weer met de taxi is wel erg. De ene keer is het s'morgens om half negen , de andere dag om half vier in de middag. Nu heb ik voor de laatste twee weken gevraagd of ik alleen de ochtend kan komen.
Nu heb ik wel last van mijn vingers en tenen, er zit zo'n raar gvoel in. Alsof de toppen eraf zijn.
Dit gaat weer goed komen, zeggen de artsen
Het sporten heb ik nu naar een maal in de week terug gebracht. Dit is anders geen doen.
Na de bestraling ga ik weer twee keer sporten en ook weer terug nar de yoga op dinsdagavond.
De nieuwe tegels achter ons huis liggen inmiddels ook weer, Ad heeft een houten groentebak voor mij gemaakt , daar kan ik nu groentes in gaan kweken.
Twee weken geleden ook op ziekenbezoek geweest bij Ingrid ( collega), zij had haar borstconstructie gehad.
Met Pasen gezellig met de familie (broer Jan en zijn vrouw Mien en kinderen + aanhang)gaan lunchen bij de Bockenrijder in Esbeek. Het was er erg druk maar wij waren vroeg, dus nog plaats genoeg voor 14 personen met wat schuiven van tafeltjes en stoelen.
Om vier uur in de middag waren wij weer thuis. Ik was wel erg moe dus nog even gelegen op de bank.
Gisteren vrijdag 25 april ben ik naar de huisarts geweest omdat ik weer last heb van een Triggerfinger(gewricht blijft hangen bij het buigen). Moet komende maandag 28 april naar de plastische chirurg Dr. Hoefkens in het Elisabeth ziekenhuis.
Vanochtend op visite geweest bij mijn jarige neef John in Hilvarenbeek. Daarna in de middag
bij Arthur in het ziekenhuis op bezoek geweest.
Drie weken geleden kreeg Arthur te horen dat er een tumor in zijn darm zat. Die is er inmiddels eruit gehaald, hij mist nu 20 cm. darm. Alles is verder goed gegaan, ook de praatjes had hij nog.
Ingrid (mijn oude kamergenoot van de chemo)mist me nu wel op de kamer. Zij krijgt komende woensdag 30 april haar laatste chemo. Op 30 mei krijgt zij de borstoperatie, daarna ook de hormoontherapie en de bestralingen. Wanneer de borstreconstructie plaats vindt weet ze nog niet.
Inmiddels geniet Ad ook van zijn grote vakantie.
Morgen gaan we wat plantjes komen voor de tuin en bloembakken.
Maandag a.s. kan ik gaan aftellen wat betreft de bestraling en de algehele behandelingen. Ik zal nog wel vier keer per jaar op controle moeten komen, twee maal in het ziekenhuis en twee maal in het Verbeeten.
Daarna kan ik gaan werken aan mijn herstel. Gelukkig , want mijn conditie is op het ogenblik 0 tot 10% .
Zit op het ogenblik veel te lezen en ga toch stukje wandelen en fietsen ( max..1 km).
Het schrijven wordt ook wat minder nu want er gebeurt maar bitter weinig.
Op het ogenblik heb ik een vrij rode borst vanwege de bestraling. Hiervoor krijg ik zalf en speciale gaasje om erop te leggen.
De bestraling op zich is peanuts vergeleken bij de chemo.
Maar elke dag heen en weer met de taxi is wel erg. De ene keer is het s'morgens om half negen , de andere dag om half vier in de middag. Nu heb ik voor de laatste twee weken gevraagd of ik alleen de ochtend kan komen.
Nu heb ik wel last van mijn vingers en tenen, er zit zo'n raar gvoel in. Alsof de toppen eraf zijn.
Dit gaat weer goed komen, zeggen de artsen
Het sporten heb ik nu naar een maal in de week terug gebracht. Dit is anders geen doen.
Na de bestraling ga ik weer twee keer sporten en ook weer terug nar de yoga op dinsdagavond.
De nieuwe tegels achter ons huis liggen inmiddels ook weer, Ad heeft een houten groentebak voor mij gemaakt , daar kan ik nu groentes in gaan kweken.
Twee weken geleden ook op ziekenbezoek geweest bij Ingrid ( collega), zij had haar borstconstructie gehad.
Met Pasen gezellig met de familie (broer Jan en zijn vrouw Mien en kinderen + aanhang)gaan lunchen bij de Bockenrijder in Esbeek. Het was er erg druk maar wij waren vroeg, dus nog plaats genoeg voor 14 personen met wat schuiven van tafeltjes en stoelen.
Om vier uur in de middag waren wij weer thuis. Ik was wel erg moe dus nog even gelegen op de bank.
Gisteren vrijdag 25 april ben ik naar de huisarts geweest omdat ik weer last heb van een Triggerfinger(gewricht blijft hangen bij het buigen). Moet komende maandag 28 april naar de plastische chirurg Dr. Hoefkens in het Elisabeth ziekenhuis.
Vanochtend op visite geweest bij mijn jarige neef John in Hilvarenbeek. Daarna in de middag
bij Arthur in het ziekenhuis op bezoek geweest.
Drie weken geleden kreeg Arthur te horen dat er een tumor in zijn darm zat. Die is er inmiddels eruit gehaald, hij mist nu 20 cm. darm. Alles is verder goed gegaan, ook de praatjes had hij nog.
Ingrid (mijn oude kamergenoot van de chemo)mist me nu wel op de kamer. Zij krijgt komende woensdag 30 april haar laatste chemo. Op 30 mei krijgt zij de borstoperatie, daarna ook de hormoontherapie en de bestralingen. Wanneer de borstreconstructie plaats vindt weet ze nog niet.
Inmiddels geniet Ad ook van zijn grote vakantie.
Morgen gaan we wat plantjes komen voor de tuin en bloembakken.
Maandag a.s. kan ik gaan aftellen wat betreft de bestraling en de algehele behandelingen. Ik zal nog wel vier keer per jaar op controle moeten komen, twee maal in het ziekenhuis en twee maal in het Verbeeten.
Daarna kan ik gaan werken aan mijn herstel. Gelukkig , want mijn conditie is op het ogenblik 0 tot 10% .
Zit op het ogenblik veel te lezen en ga toch stukje wandelen en fietsen ( max..1 km).
Het schrijven wordt ook wat minder nu want er gebeurt maar bitter weinig.
zaterdag 12 april 2014
Bestralingen 12 april 2014
Afgelopen week een vrij drukke week achter de rug. Maandag 7 april gestart met de bestralingen.
Om half tien kwam de taxi om ons naar het Verbeeten instituut te rijden. De taxi komt elke dag ons ophalen en terug brengen om naar het Verbeeten Instituut en naar huis te brengen.
Voor de eerste bestraling had ik nog een introductie gesprek , daarin werd alles uit gelegd hoe de bestraling in zijn werk gaat.
De eerste bestraling had ik om half elf in kamer Zilver. Er zijn vier kamers in het instituut , Goud, Zilver, Smaragd en Fluoriet waar bestraling plaats kan vinden.
Voor mij zijn afwisselend Zilver en Fluoriet de kamers waar ik bestraald wordt.
In deze ruimte moet ik op een soort plaat liggen, van te voren zijn al tatoeages op mijn borst geplaatst zodat ik precies op de goede plaats lig. Eerst worden er röntgenfoto's gemaakt en daarna begint de bestraling.
Aangezien het mijn linkerborst betreft moet ik op een stemcommando mijn adem inhouden.
Zie onderstaand stukje tekst uit het boekje van informatie Radiotherapie.
Nadat de röntgenfoto's gemaakt waren kwam de stem dat we zouden gaan beginnen met de bestraling.Maar helaas er kwam niets. Bleek dat het stemcommando niet goed functioneerde, dus moest het systeem opnieuw op gestart worden. Had ik alweer. Nadat het systeem opnieuw opgestart was moest alles weer van voor af aan beginne. Dus weer eerste foto's en toen kon de bestraling plaatsvinden. Hoe het apparaat eruit ziet is moeilijk te vertellen. Dit kun je zien op de site: www.verbeeten.nl.
De bestraling procedure duurt ongeveer 3 minuten. Daarna kun je jezelf weer aankleden, taxi bellen en naar huis.. Dus met andere woorden ben je meer tijd kwijt met reizen en uitkleden dan dat de bestraling duurt. Dit is zo elke dag.
Afgelopen woensdag ben ik ook nog naar Mirjam in het Elisabeth ziekenhuis op controle geweest. Uitleg gekregen over de hormoontabletten die ik komende week krijg van Dr. van Riel. Verder was alles oke. Moest nog wel even bloed laten prikken, dat zou ik de volgende dag laten doen. Want druk is het dan wel. Eerst op controle in het Elisabeth ziekenhuis daarna naar huis. Wachten op de taxi en daarna de bestraling , weer naar huis met de taxi.
Ondertussen is de plaats achter ons huis ook bijna klaar. De nieuwe tegels liggen er, Ad is nu bezig met de verlichting en ik heb vanochtend een beetje de tuin gefatsoeneerd. Dit werkt wel ontspannend.
Nu de chemo achter de rug is , is er toch wat rust in me gekomen. Niet weer elke keer hetzelfde, eten smaakt niet, weer opknappen en daarna weer een chemo. Nu is het meer een toestand van rust. Niet een gewone rust maar een rust van je lichaam. Op het ogenblik heb ik overal een enorme spierpijn. In mijn armen , benen, buik, nek dus overal. Het sporten gaat ook gewoon door , na de meivakantie en na de bestralingen wil ik mijn Yoga ook weer gaan oppakken.
Afgelopen vrijdag is Conny Horvers nog even langs geweest, woont ongeveer in de zelfde straat.
Komende week heb ik elke dag weer vroeg de bestralingen, dus ben ik (woensdag uitgezonderd) elke morgen rond 9.00 uur in het Verbeeten voor mijn bestralingen. Dus elke dag vroeg. De woensdag moet ik eerst bij Dr. van Riel in het ziekenhuis op controle om 9.00 uur , daarna naar het Verbeeten. Donderdag heb ik aansluitend van de bestraling een controle bij de Radiotherapeut Oncoloog Mevr. Verschueren. De einddatum van de bestraling is 7 mei.
Voor zo ver weer een berichtje van mij. Helaas niet veel nieuws.
Zie onderstaand stukje tekst uit het boekje van informatie Radiotherapie.
Nadat de röntgenfoto's gemaakt waren kwam de stem dat we zouden gaan beginnen met de bestraling.Maar helaas er kwam niets. Bleek dat het stemcommando niet goed functioneerde, dus moest het systeem opnieuw op gestart worden. Had ik alweer. Nadat het systeem opnieuw opgestart was moest alles weer van voor af aan beginne. Dus weer eerste foto's en toen kon de bestraling plaatsvinden. Hoe het apparaat eruit ziet is moeilijk te vertellen. Dit kun je zien op de site: www.verbeeten.nl.
De bestraling procedure duurt ongeveer 3 minuten. Daarna kun je jezelf weer aankleden, taxi bellen en naar huis.. Dus met andere woorden ben je meer tijd kwijt met reizen en uitkleden dan dat de bestraling duurt. Dit is zo elke dag.
Afgelopen woensdag ben ik ook nog naar Mirjam in het Elisabeth ziekenhuis op controle geweest. Uitleg gekregen over de hormoontabletten die ik komende week krijg van Dr. van Riel. Verder was alles oke. Moest nog wel even bloed laten prikken, dat zou ik de volgende dag laten doen. Want druk is het dan wel. Eerst op controle in het Elisabeth ziekenhuis daarna naar huis. Wachten op de taxi en daarna de bestraling , weer naar huis met de taxi.
Ondertussen is de plaats achter ons huis ook bijna klaar. De nieuwe tegels liggen er, Ad is nu bezig met de verlichting en ik heb vanochtend een beetje de tuin gefatsoeneerd. Dit werkt wel ontspannend.
Nu de chemo achter de rug is , is er toch wat rust in me gekomen. Niet weer elke keer hetzelfde, eten smaakt niet, weer opknappen en daarna weer een chemo. Nu is het meer een toestand van rust. Niet een gewone rust maar een rust van je lichaam. Op het ogenblik heb ik overal een enorme spierpijn. In mijn armen , benen, buik, nek dus overal. Het sporten gaat ook gewoon door , na de meivakantie en na de bestralingen wil ik mijn Yoga ook weer gaan oppakken.
Afgelopen vrijdag is Conny Horvers nog even langs geweest, woont ongeveer in de zelfde straat.
Komende week heb ik elke dag weer vroeg de bestralingen, dus ben ik (woensdag uitgezonderd) elke morgen rond 9.00 uur in het Verbeeten voor mijn bestralingen. Dus elke dag vroeg. De woensdag moet ik eerst bij Dr. van Riel in het ziekenhuis op controle om 9.00 uur , daarna naar het Verbeeten. Donderdag heb ik aansluitend van de bestraling een controle bij de Radiotherapeut Oncoloog Mevr. Verschueren. De einddatum van de bestraling is 7 mei.
Voor zo ver weer een berichtje van mij. Helaas niet veel nieuws.
Ademinhouding bij
borstbesparende behandeling
Bij de bestraling van patiënten die op de linker borst bestraald worden, wordt gevraagd om de adem in te houden tijdens het maken van de CT scan en gedurende de bestraling. Deze zogenaamde "breathhold-techniek" (Engels voor 'ingehouden adem') zorgt ervoor dat het hart verder van het te bestralen gebied komt te liggen. Immers, tussen het hart en de borstwand ligt een stukje long. Als de patiënt inademt, wordt dit stukje long gevuld met lucht. Daardoor verplaatst het hart zich wat naar achter en naar onder. Daardoor wordt de stralingsdosis op het hart lager, en wordt de kans op hartschade verkleind. Deze techniek wordt toegepast bij alle linkszijdige borstkankerpatiënten op de 3 locaties van Instituut Verbeeten, in Tilburg, Breda en Den Bosch. In de praktijk blijkt dat vrijwel alle patiënten de vereiste 20 seconden adem inhouden kan volhouden.
Bij de bestraling van patiënten die op de linker borst bestraald worden, wordt gevraagd om de adem in te houden tijdens het maken van de CT scan en gedurende de bestraling. Deze zogenaamde "breathhold-techniek" (Engels voor 'ingehouden adem') zorgt ervoor dat het hart verder van het te bestralen gebied komt te liggen. Immers, tussen het hart en de borstwand ligt een stukje long. Als de patiënt inademt, wordt dit stukje long gevuld met lucht. Daardoor verplaatst het hart zich wat naar achter en naar onder. Daardoor wordt de stralingsdosis op het hart lager, en wordt de kans op hartschade verkleind. Deze techniek wordt toegepast bij alle linkszijdige borstkankerpatiënten op de 3 locaties van Instituut Verbeeten, in Tilburg, Breda en Den Bosch. In de praktijk blijkt dat vrijwel alle patiënten de vereiste 20 seconden adem inhouden kan volhouden.
Instituut
Verbeeten bestraalt alle patiënten met linkszijdige borstkanker met de
breathhold-techniek. Wij passen deze techniek dus ook toe bijj de meer complexe
behandelingen van de patiënt met borstkanker.
zaterdag 29 maart 2014
Zesde chemo 29 maart 2014
Vorige week dinsdag 18 maart was het weer de laatste Chemo die ik gekregen
heb. De zesde in de reeks.
Het was een dag van een lach en een traan.
Een lach voor het einde van de chemo , een episode die ik kan
afsluiten.
Het was al bij al toch een zware tijd. Niet dat ik echt ziek was
maar alles erom heen. Die vrijheid heb ik bijna terug.
De traan was voor het cadeautje wat ik van Ingrid ( kamergenoot) heb
gekregen. Een sleutelhanger van een Beschermengeltje, de traan van het
aandenken van mijn overleden broer Ad die zo’n hekel had aan de laatste chemo.
De laatste tabletten die ik moest slikken ( dat ik daar nu fijn van af ben).
Ook de dankbaarheid naar het
personeel van de dagopvang voor Oncologie afd. 26 toe. De geweldige warme, lieve zorg die wij daar hebben gehad.
Dinsdag ochtend heb ik het ziekenhuis nog gebeld vanwege mijn mond. Daar had ik last van, van binnen zag het wit met blaasjes.
Ik kon meteen even bij Mirjam komen in het ziekenhuis.
Daar bleek dat ik een schimmelinfectie had. Kreeg een recept mee voor antibiotica.
Dinsdagmiddag zijn Ad en ik naar het Verbeeten instituut geweest. We hadden een afspraak met dr. Verschueren ,radioloog.
Ze heeft ons alles uitgelegd over de bestralingen, de röntgenfoto's van voorheen heeft ze ons ook nog laten zien.
Hierna heb ik een ct-scan laten maken om te bepalen waar er bestraald moet worden. Ook zijn er puntjes gezet voor het bepalen van de bestralingen. Verder kreeg ik nog een soort van proef bestraling. Dit was nodig voor mijn ademhaling. Wanneer er in het verleden bestraald ging worden dan hadden patiënten meestal in een verloop van tijd last van hartfalen. Dit is vanwege dat het hart tussen de longen ligt. Nu is het zo dat je twee maal in en uit moet ademen , daarna 30 seconde de adem inhouden. De longen gaan dan uitzetten en beschermen het hart.
Dit valt echt niet mee, je ligt ook al op een harde ondergrond en ligt in een tunnel. Maar ja we zullen maar zeggen het is voor een goed doel.
Het gesprek en de voorbereidingen voor de bestralingen duurde 2,5 uur, allebei waren we gaar.
Het personeel van het Verbeeten is super. Vriendelijk en behulpzaam. Nu krijg ik komende week bericht wanneer ze gaan beginnen, dit is wel na 8 april. Ze starten 3 weken na de laatste chemo.
Het aantal bestralingen is 23 keer. Alle dagen behalve de weekenden.
Ik heb zo uit zitten rekenen dat ik dan rond 10 mei klaar ben, daarna kan ik de start maken naar mijn oude leventje.
Daarna de opbouw naar een gezond lichaam, dit zal niet in een, twee keer zijn ,maar zal langzaam zijn. De zondag fiets toertjes van 50 km. zullen niet meteen gaan . Dat zal wel een tijdje duren.
Maar ja, het weer is goed en we gaan er stilletje weer tegenaan. Ad is nu ook thuis, in de FUT zo gezegd. Dus kunnen we alles met tweetjes gaan doen. Ad heeft ook een zeer moeilijke tijd gehad.
Woensdagavond een kookles bij het Elizabeth
ziekenhuis onder begeleiding van een
diëtiste en de kok van het ziekenhuis. Dit koken is met lotgenoten.
We waren met 10 personen, kregen het menu onder onze ogen. Het was een vier gangen menu. Zag er goed uit.
Voorgerecht: stokbrood Geitenkaas en als tussengerecht Advocadomousse met Hollandse garnalen.
Hoofdgerecht : Stoofpot Lamsvlees met boschampignons .
Andijviestampot met spekjes, ananas en puntpaprika .
Nagerecht: Chocoladepeer met roomijs
We hebben het eten met z'n alle gemaakt. Daarna ook samen gegeten. Het was in een woord geweldig.
Dit was de eerste keer sinds 4,5 maand dat Ad en ik weg of uit waren gegaan.
Rond negen uur waren we thuis.
Donderdag kwam Ine op visite, gezellig zitten kletsen.
Vandaag (zaterdag)even in de zon gezeten, goed ingesmeerd met factor 50. Maar op een gegeven moment kreeg ik het toch koud , ben toen maar binnen gaan zitten.
Zo ,de chemo hebben we erop zitten, nu nog de bestralingen en we zijn klaar.
maandag 17 maart 2014
Bijna laatste chemo 17 maart 2014
Ja ,morgen is het dan zover. Mijn laatste chemo, nummer 6.
Net na carnaval is mijn collega Hanneke op bezoek geweest , bracht een bakje met viooltje mee. Van die lachbekjes zijn het, net alsof er een gezichtje op staat.
Verder een rustige week gehad en ook het weekend.
Dinsdag 11 maart is mijn overbuurvrouwtje Elke geweest met baby Guust. Een heerlijk kereltje is het. Brabbelt veel en lacht volop. Guust is alweer 5 maanden( is geboren op de dag dat ik borstfoto's moest laten maken). Wat gaat de tijd toch vlug.
Donderdags weer lekker naar Annet geweest voor een gezichtsbehandeling en een lekker massage.
's Middags naar het ziekenhuis voor controle bij Mirjam.Zij zei ( ik denk voor de gein) dat er na de zesde nog een chemo kwam. Ik schrok enorm, meteen daarop zei ik :Nee toch, alsjeblieft.
De chemo stond wel op haar lijst. Verkeerd genoteerd, was een controle . Normaal is de controle op donderdag en de volgende keer op dinsdag 8 april. Vandaar deze fout.
Het weekend niet veel gedaan. Wel zaterdag tegels voor de tuin besteld, deze komen ze begin april leggen.
Grote tegels van 60x60 in een grijs/zwart tint.
Ook de vermoeidheid komt nu sneller. De trap op gaat moeizamer. Wanneer ik daarna douche ben ik op. Dan kan ik niets meer.
Bij het strijken moet ik gaan zitten, koken is ook met pauze erin gelast.
s'Avonds op tijd in bed , nog wat tv kijken . Tussen 22.00 - 22.30 ga ik slapen. Heb dan wel een goede nachtrust.
Weer begonnen met mijn tabletten, heerlijk de laatste. Van de Dexamethason weer flink aan het transpireren gegaan.
Vanochtend kwam de wijkverpleegkundige Ans weer bloed prikken, dit keer om 7.45, wel vroeg hoor.Om 16.00 belde Marjan van de dagbehandeling Elisabeth ziekenhuis op dat de chemo door kon gaan, mijn bloed was oke.
Vandaag is Ad zijn laatste werkdag geweest, hij kwam heel enthousiast thuis.
Veel telefoontjes en sms-jes gehad om mij succes te wensen voor de zesde chemo.
Vanavond heerlijk voor de eerste keer weer ASPERGES gegeten. Echt een feest maaltijd.
Net na carnaval is mijn collega Hanneke op bezoek geweest , bracht een bakje met viooltje mee. Van die lachbekjes zijn het, net alsof er een gezichtje op staat.
Verder een rustige week gehad en ook het weekend.
Dinsdag 11 maart is mijn overbuurvrouwtje Elke geweest met baby Guust. Een heerlijk kereltje is het. Brabbelt veel en lacht volop. Guust is alweer 5 maanden( is geboren op de dag dat ik borstfoto's moest laten maken). Wat gaat de tijd toch vlug.
Donderdags weer lekker naar Annet geweest voor een gezichtsbehandeling en een lekker massage.
's Middags naar het ziekenhuis voor controle bij Mirjam.Zij zei ( ik denk voor de gein) dat er na de zesde nog een chemo kwam. Ik schrok enorm, meteen daarop zei ik :Nee toch, alsjeblieft.
De chemo stond wel op haar lijst. Verkeerd genoteerd, was een controle . Normaal is de controle op donderdag en de volgende keer op dinsdag 8 april. Vandaar deze fout.
Het weekend niet veel gedaan. Wel zaterdag tegels voor de tuin besteld, deze komen ze begin april leggen.
Grote tegels van 60x60 in een grijs/zwart tint.
Ook de vermoeidheid komt nu sneller. De trap op gaat moeizamer. Wanneer ik daarna douche ben ik op. Dan kan ik niets meer.
Bij het strijken moet ik gaan zitten, koken is ook met pauze erin gelast.
s'Avonds op tijd in bed , nog wat tv kijken . Tussen 22.00 - 22.30 ga ik slapen. Heb dan wel een goede nachtrust.
Weer begonnen met mijn tabletten, heerlijk de laatste. Van de Dexamethason weer flink aan het transpireren gegaan.
Vanochtend kwam de wijkverpleegkundige Ans weer bloed prikken, dit keer om 7.45, wel vroeg hoor.Om 16.00 belde Marjan van de dagbehandeling Elisabeth ziekenhuis op dat de chemo door kon gaan, mijn bloed was oke.
Vandaag is Ad zijn laatste werkdag geweest, hij kwam heel enthousiast thuis.
Veel telefoontjes en sms-jes gehad om mij succes te wensen voor de zesde chemo.
Vanavond heerlijk voor de eerste keer weer ASPERGES gegeten. Echt een feest maaltijd.
Abonneren op:
Posts (Atom)