Laatste Blog 11 augustus 2014

Ja, dat was het dan alweer.
De laatste keer op mijn blog schrijven, alles achter de rug.
De vakantie in Valkenburg is vrij goed bevallen. Teveel gewandeld, dus totaal vermoeid thuis gekomen.
Na de vakantie bleek dat ik hoge bloeddruk had, dus weer een pil meer. Op woensdag 2 juli ben ik geopereerd aan het Carpale -Tunnel syndroom aan mijn rechterhand. Drie dagen in het verband en na tien dagen de hechtingen eruit. De eerste weken niet belasten dus niet tillen en dergelijke.
Twee weken geleden ben ik weer begonnen met werken. twee maal twee uur per week. Zo opbouwend met elke week een half uur. Lukt dit dan is alles oké, lukt het niet dan weer terug naar de begin uren.
Het is wel weer fijn om te starten.
Het sporten gaat ook goed nu elke week ongeveer 2 maal 1,5 , bevalt vrij goed. Zal blij zijn als straks de yoga ook weer begint.
Ingrid en Philip zijn ook hier op bezoek geweest , gezellige avond gehad.
Afgelopen week weer op controle geweest bij dr. van Riel. Alles was goed, wel moest ik even een longfoto laten maken vanwege het hoesten.Op de foto waren geen bijzonderheden te zien. Ik weer blij.
Maandag 3 november moet ik weer borstfoto's laten maken, maandag 11 november op controle bij dr. van Riel. Dus dan weer een spannende week.

Verder wil ik iedereen bedanken ( nichtjes , neven, achterneven/nichtjes, broer, schoonzusjes , kennissen, vrienden, lieve collega's) voor de belangstelling die zijn getoond hebben tijdens mijn ziekte.

In het speciaal wil ik mijn man Ad nog even bedanken, zonder hem had ik het niet gered.

Nogmaals bedankt allemaal.

Vrijheid en extra dingetjes 30 mei 2013

De afgelopen 3 weken zijn super hard gegaan. Geen directe afspraken gehad.
De hechtingen uit mijn hand zijn er inmiddels uit.
Kreeg na het innemen van de hormoontabletten , ongeveer twee weken daarna, last van tintelingen in mijn armen en handen. Ook kreeg ik zo'n doof gevoel. net alsof je urenlang in de sneeuw hebt gezeten met je handen.
Heb meteen een mail gestuurd naar Mirjam (verpleegkundige oncologie), van haar moest ik direct een afspraak maken. Op donderdag 15 mei  kon ik komen , Dr.van Riel werd er ook bij gehaald. Zij beide dachten dat ik het carpale-tunnel  syndroom had in beide hadden. Door Mirjam werd een afspraak gemaakt voor de afdeling Neurologie.
Afgelopen woensdag 28 mei ben ik daar geweest. Kreeg ook een onderzoek met kleine elektrische stroompjes. Nadat het onderzoek was afgerond bleek dat ik ernstig tot zeer ernstig het carpale-tunnel syndroom te hebben.
In je pols heb je een poort waardoor allerlei zenuwen doorlopen. Wanneer deze verstopt komen te zitten kunnen er geen zenuwtrekje meer naar je vinger toe gestuurd worden. Je krijgt dan prikkelende armen en handen en geen gevoel meer in je vingers.
Kreeg als behandeling dan ook meteen in iedere pols een injectie. In de tunnel wordt een dikke substantie gespoten om de poort weer te openen.
Gelukkig heb ik die nacht goed geslapen. Het gevoel in mijn vingers begint nu weer terug te komen.
De nachtrust vond ik het belangrijkste.
Volgens Dr. van Riel kunnen het eerst jaar na de chemo toch nog kleine ongemakken naar boven komen.
Vanochtend weer even naar het werk geweest, met Henri zitten kletsen.
Ik zal toch blij zijn als ik weer kan gaan werken, misschien in juli met wat uurtjes beginnen.
In Juni gaan we eerst een paar dagen naar Valkenburg. Gezellig.

Carpaal Tunnel Syndroom

Het carpaal tunnel syndroom (CTS) is een beknelling van de carpale tunnel ter hoogte van de pols. Deze beknelling treedt op wanneer het bindweefsel rondom de carpale tunnel verdikt en stugger wordt (c.q. opzwelt) waardoor de pezen en met name de zenuw in de tunnel worden afgekneld.

Het carpaal tunnel syndroom veroorzaakt diverse pijnklachten, variërend van pijn in de pols tot een verdoofd gevoel of tintelingen in de hand en/of vingertoppen. Dit voelt u 's nachts en bij bezigheden als autorijden en fietsen. De nachtpijn geeft veel ongemak met pijn, doofheid en prikkelingen. De pijn en irritatie vindt plaats in de hand en duim, wijsvinger en middelvinger, de pink blijft goed. Hierdoor moet u de hand als het ware ‘los schudden’ om de klachten te verminderen.

Diagnose van een carpaal tunnel syndroom gebeurt op basis van de klachten van de patiënt en door een lichamelijk onderzoek waarbij een eventueel elektrisch spieronderzoek kan uitwijzen of er daadwerkelijk sprake is van een beknelling.

Eindstation bereikt 10 mei 2014

Afgelopen twee weken werden we geleefd door het Instituut Verbeeten. Elke dag op verschillende tijden daar naar toe.
Ondertussen ben ik ook nog geopereerd aan een Triggerfinger. Vorige week woensdag en komende maandag mogen de hechtingen er alweer uit.
Wat je daar ziet , mijn god wat zijn er dan veel mensen met kanker. Van jong tot oud.
Van borstkanker tot keelkanker etc.
Veel van deze mensen willen toch een praatje met je. Willen toch even vertellen wat er met hun gebeurt is , wat voor behandeling ze hebben.
Afgelopen week toch nog bezoek gehad van William en Jose, Els. Samen met Ad op bezoek geweest bij Arthur. Arthur is alweer (bijna)  de oude, alles was oké en hij krijgt geen chemo of andere behandeling. Super.
Ben een beetje op internet aan het kijken voor een hotelletje voor een paar dagen in juni. Valt niet mee.
Veel te vertellen heb ik niet.
Gisteren was het een rare dag, emotioneel vooral. De laatste bestraling in het Verbeeten, had nog een bezoek aldaar bij Dr. Schuermans.
Over een half jaar weer borstfoto's laten maken, weer op controle bij het Verbeeten.
De komende jaren afspraken bij de oncoloog en radiotherapeut om de 6 maanden, dus ik wordt wel goed in de gaten gehouden.
Na de laatste bestraling werd ik wel ingelicht dat als er iets was ik meteen naar hun kon bellen, dus niet afwachten. Ook moest ik uitkijken wat ik met mijn vrije tijd ging doen. Het afgelopen jaar zijn wij geleefd door de afspraken en behandelingen in het Elisabethziekenhuis en Instituut Verbeeten.
De hele dag toch af en toe een traan gelaten. Kaarten aan gekregen van vrienden en collega's. Bloemen werden bezorgd. Er leuk en fijn.

Namens Ad en mijzelf willen wij iedereen bedanken voor de bloemen, kaartjes, telefoontjes en bezoekjes aan huis in het afgelopen half jaar.

Nu kan ik echt beginnen met het starten van mijn herstel. Ga deze week weer het sporten opnemen wat ik afgelopen twee weken niet gedaan heb vanwege de drukte. Naar de yoga wil  ik ook alweer naar toe, proberen.
Wel hoop ik dat de tintelingen in mijn handen en voeten weg gaan.
Ik ben wel blij dat ik dit blog heb gemaakt. Ga het binnenkort uitprinten en lezen.
Maak later een een boekje met deze pagina's en kaarten erin.

Koningsdag 26 april 2014

Ben alweer drie weken met de bestralingen bezig. Er gaat ontzettend veel tijd inzitten en ook nog op verschillende tijden.
Op het ogenblik heb ik een vrij rode borst vanwege de bestraling. Hiervoor krijg ik zalf en speciale gaasje om erop te leggen.
De bestraling op zich is peanuts vergeleken bij de chemo.
Maar elke dag heen en weer met de taxi is wel erg. De ene keer is het s'morgens om half negen , de andere dag om half vier in de middag. Nu heb ik voor de laatste twee weken gevraagd of ik alleen de ochtend kan komen.
Nu heb ik wel last van mijn vingers en tenen, er zit zo'n raar gvoel in. Alsof de toppen eraf zijn.
Dit gaat weer goed komen, zeggen de artsen
Het sporten heb ik nu naar een maal in de week terug gebracht. Dit is anders geen doen.
Na de bestraling ga ik weer twee keer sporten en ook weer terug nar de yoga op dinsdagavond.
De nieuwe tegels achter ons huis liggen inmiddels ook weer, Ad heeft een houten groentebak voor mij gemaakt , daar kan ik nu groentes in gaan kweken.
Twee weken geleden ook op ziekenbezoek geweest bij Ingrid ( collega), zij had haar borstconstructie gehad.
Met Pasen gezellig met de familie (broer Jan en zijn vrouw Mien en kinderen + aanhang)gaan lunchen bij de Bockenrijder in Esbeek. Het was er erg druk maar wij waren vroeg, dus nog plaats genoeg voor 14 personen met wat schuiven van tafeltjes en stoelen.
Om vier uur in de middag waren wij weer thuis. Ik was wel erg moe dus nog even gelegen op de bank.
Gisteren vrijdag 25 april ben ik naar de huisarts geweest omdat ik weer last heb van een Triggerfinger(gewricht blijft hangen bij het buigen). Moet komende maandag 28 april naar de plastische chirurg Dr. Hoefkens in het Elisabeth ziekenhuis.
Vanochtend op visite geweest bij mijn jarige neef John in Hilvarenbeek. Daarna in de middag
 bij Arthur in het ziekenhuis op bezoek geweest.
Drie weken geleden kreeg Arthur te horen dat er een tumor in zijn darm zat. Die is er inmiddels  eruit gehaald, hij  mist nu 20 cm. darm. Alles is verder goed gegaan, ook de praatjes had hij nog.
Ingrid (mijn oude kamergenoot van de chemo)mist me nu wel op de kamer. Zij krijgt komende woensdag 30 april haar laatste chemo. Op 30 mei krijgt zij de borstoperatie, daarna ook de hormoontherapie en de bestralingen. Wanneer de borstreconstructie plaats vindt weet ze nog niet.
Inmiddels geniet Ad ook van zijn grote vakantie.
Morgen gaan we wat plantjes komen voor de tuin en bloembakken.
Maandag a.s. kan ik gaan aftellen wat betreft de bestraling en de algehele behandelingen. Ik zal nog wel vier keer per jaar op controle moeten komen, twee maal in het ziekenhuis en twee maal in het Verbeeten.
Daarna kan ik gaan werken aan mijn herstel. Gelukkig , want mijn conditie is op het ogenblik 0 tot 10% .
Zit op het ogenblik veel te lezen en ga toch stukje wandelen en fietsen ( max..1 km).
Het schrijven wordt ook wat minder nu want er gebeurt maar bitter weinig.

Bestralingen 12 april 2014

Vorige week weer bezoek gehad van Arthur, die ook een operatie voor de boeg heeft staan, Louise, Henri en Els. Weer gezellig. Ook is Conny Cloin nog onverwacht binnen komen lopen. Gezellig.

Afgelopen week een vrij drukke week achter de rug. Maandag 7 april gestart met de bestralingen.

Om half tien kwam de taxi om ons naar het Verbeeten instituut te rijden. De taxi komt elke dag ons ophalen en terug brengen om naar het Verbeeten Instituut en naar huis te brengen.

Voor de eerste bestraling had ik nog een introductie gesprek , daarin werd alles uit gelegd hoe de bestraling in zijn werk gaat.

De eerste bestraling had ik om half elf in kamer Zilver. Er zijn vier kamers in het instituut , Goud, Zilver, Smaragd en Fluoriet waar bestraling plaats kan vinden.

Voor mij zijn afwisselend Zilver en Fluoriet de kamers waar ik bestraald wordt.

In deze ruimte moet ik op een soort plaat liggen, van te voren zijn al tatoeages op mijn borst geplaatst zodat ik precies op de goede plaats lig. Eerst worden er röntgenfoto's gemaakt en daarna begint de bestraling.

Aangezien het mijn linkerborst betreft moet ik op een stemcommando mijn adem inhouden.
Zie onderstaand stukje tekst uit het boekje van informatie Radiotherapie.
Nadat de röntgenfoto's gemaakt waren kwam de stem dat we zouden gaan beginnen met de bestraling.Maar helaas er kwam niets. Bleek dat het stemcommando niet goed functioneerde, dus moest het systeem opnieuw op gestart worden. Had ik alweer. Nadat het systeem opnieuw opgestart was moest alles weer van voor af aan beginne. Dus weer eerste foto's en toen kon de bestraling plaatsvinden. Hoe het apparaat eruit ziet is moeilijk te vertellen. Dit kun je zien op de site: www.verbeeten.nl.

De bestraling procedure duurt ongeveer 3 minuten. Daarna kun je jezelf weer aankleden, taxi bellen en naar huis.. Dus met andere woorden ben je meer tijd kwijt met reizen en uitkleden dan dat de bestraling duurt. Dit is zo elke dag.
Afgelopen woensdag ben ik ook nog naar Mirjam in het Elisabeth ziekenhuis op controle geweest. Uitleg gekregen over de hormoontabletten die ik komende week krijg van Dr. van Riel. Verder was alles oke. Moest nog wel even bloed laten prikken, dat zou ik de volgende dag laten doen. Want druk is het dan wel. Eerst op controle in het Elisabeth ziekenhuis daarna naar huis. Wachten op de taxi en daarna de bestraling , weer naar huis met de taxi.

Ondertussen is de plaats achter ons huis ook bijna klaar. De nieuwe tegels liggen er, Ad is nu bezig met de verlichting en ik heb vanochtend een beetje de tuin gefatsoeneerd. Dit werkt wel ontspannend.
Nu de chemo achter de rug is , is er toch wat rust in me gekomen. Niet weer elke keer hetzelfde, eten smaakt niet, weer opknappen en daarna weer een chemo. Nu is het meer een toestand van rust. Niet een gewone rust maar een rust van je lichaam. Op het ogenblik heb ik overal een enorme spierpijn. In mijn armen , benen,  buik, nek dus overal. Het sporten gaat ook gewoon door , na de meivakantie en na de bestralingen wil ik mijn Yoga ook weer gaan oppakken.
Afgelopen vrijdag is Conny Horvers nog even langs geweest, woont ongeveer in de zelfde straat.

Komende week heb ik elke dag weer vroeg de bestralingen, dus ben ik (woensdag uitgezonderd) elke morgen rond 9.00 uur in het Verbeeten voor mijn bestralingen. Dus elke dag vroeg. De woensdag moet ik eerst bij Dr. van Riel in het ziekenhuis op controle om 9.00 uur , daarna naar het Verbeeten. Donderdag heb ik aansluitend van de bestraling een controle bij de Radiotherapeut Oncoloog Mevr. Verschueren. De einddatum van de bestraling is 7 mei.
Voor zo ver weer een berichtje van mij. Helaas niet veel nieuws.

Ademinhouding bij borstbesparende behandeling
Bij de bestraling van patiënten die op de linker borst bestraald worden, wordt gevraagd om de adem in te houden tijdens het maken van de CT scan en gedurende de bestraling. Deze zogenaamde "breathhold-techniek" (Engels voor 'ingehouden adem') zorgt ervoor dat het hart verder van het te bestralen gebied komt te liggen. Immers, tussen het hart en de borstwand ligt een stukje long. Als de patiënt inademt, wordt dit stukje long gevuld met lucht. Daardoor verplaatst het hart zich wat naar achter en naar onder. Daardoor wordt de stralingsdosis op het hart lager, en wordt de kans op hartschade verkleind. Deze techniek wordt toegepast bij alle linkszijdige borstkankerpatiënten op de 3 locaties van Instituut Verbeeten, in Tilburg, Breda en Den Bosch. In de praktijk blijkt dat vrijwel alle patiënten de vereiste 20 seconden adem inhouden kan volhouden.

Instituut Verbeeten bestraalt alle patiënten met linkszijdige borstkanker met de breathhold-techniek. Wij passen deze techniek dus ook toe bijj de meer complexe behandelingen van de patiënt met borstkanker.

Zesde chemo 29 maart 2014

Vorige week dinsdag 18 maart was het weer de laatste Chemo die ik gekregen heb. De zesde in de reeks.

Het was een dag van een lach en een traan.

Een lach voor het einde van de chemo , een episode die ik kan afsluiten. 

Het was al bij al toch een zware tijd. Niet dat ik echt ziek was maar alles erom heen. Die vrijheid heb ik bijna terug.

De traan was voor het cadeautje wat ik van Ingrid ( kamergenoot) heb gekregen. Een sleutelhanger van een Beschermengeltje, de traan van het aandenken van mijn overleden broer Ad die zo’n hekel had aan de laatste chemo. De laatste tabletten die ik moest slikken ( dat ik daar nu fijn van af ben).

Ook de dankbaarheid naar  het personeel van de dagopvang voor Oncologie afd. 26 toe. De geweldige  warme, lieve zorg die wij daar hebben gehad.

Dinsdag ochtend heb ik het ziekenhuis nog gebeld vanwege mijn mond. Daar had ik last van, van binnen zag het wit met blaasjes.

Ik kon meteen even bij Mirjam komen in het ziekenhuis.

Daar bleek dat ik een schimmelinfectie had. Kreeg een recept mee voor antibiotica. 

Dinsdagmiddag zijn Ad en ik naar het Verbeeten instituut geweest. We hadden een afspraak met dr. Verschueren ,radioloog.

Ze heeft ons alles uitgelegd over de bestralingen, de röntgenfoto's van voorheen heeft ze ons ook nog laten zien.

Hierna heb ik een ct-scan laten maken om te bepalen waar er bestraald moet worden. Ook zijn er puntjes gezet voor het bepalen van de bestralingen. Verder kreeg ik nog een soort van proef bestraling. Dit was nodig voor mijn ademhaling. Wanneer er in het verleden bestraald ging worden dan hadden patiënten meestal in een verloop van tijd last van hartfalen. Dit is vanwege dat het hart tussen de longen ligt. Nu is het zo dat je twee maal in en uit moet ademen , daarna 30 seconde de adem inhouden. De longen gaan dan uitzetten en beschermen het hart.

Dit valt echt niet mee, je ligt ook al op een harde ondergrond en ligt in een tunnel. Maar ja we zullen maar zeggen het is voor een goed doel.

Het gesprek en de voorbereidingen voor de bestralingen duurde 2,5 uur, allebei waren we gaar.

Het personeel van het Verbeeten is super. Vriendelijk  en behulpzaam. Nu krijg ik komende week bericht wanneer ze gaan beginnen, dit is wel na 8 april. Ze starten 3 weken na de laatste chemo.

Het aantal bestralingen is 23 keer. Alle dagen behalve de weekenden.

Ik heb zo uit zitten rekenen dat ik dan rond 10 mei klaar ben, daarna kan ik de start maken naar mijn oude leventje.

Daarna de opbouw naar een gezond lichaam, dit zal niet in een, twee keer zijn ,maar zal langzaam zijn. De zondag fiets toertjes van 50 km. zullen niet meteen gaan . Dat zal wel een tijdje duren.

Maar ja, het weer is goed en we gaan er stilletje weer tegenaan. Ad is nu ook thuis, in de FUT zo gezegd. Dus kunnen we alles met tweetjes gaan doen. Ad heeft ook een zeer moeilijke tijd gehad.

Woensdagavond een kookles bij het Elizabeth ziekenhuis  onder begeleiding van een diëtiste en de kok van het ziekenhuis. Dit koken is met lotgenoten.

We waren met 10 personen, kregen het menu onder onze ogen. Het was een vier gangen menu. Zag er goed uit.

Voorgerecht:  stokbrood Geitenkaas en als tussengerecht  Advocadomousse met Hollandse garnalen.

Hoofdgerecht : Stoofpot Lamsvlees met boschampignons .

                        Andijviestampot met spekjes, ananas en puntpaprika .

Nagerecht:        Chocoladepeer met roomijs 

We hebben het eten met z'n alle gemaakt. Daarna ook samen gegeten. Het was in een woord geweldig.

Dit was de eerste keer sinds 4,5 maand dat Ad en ik weg of uit waren gegaan.

Rond negen uur waren we thuis.

Donderdag kwam Ine op visite, gezellig zitten kletsen.

Vandaag (zaterdag)even in de zon gezeten, goed ingesmeerd met factor 50. Maar op een gegeven moment kreeg ik het toch koud , ben toen maar binnen gaan zitten.

Zo ,de chemo hebben we erop zitten, nu nog de bestralingen en we zijn klaar.

Bijna laatste chemo 17 maart 2014

Ja ,morgen is het dan zover. Mijn laatste chemo, nummer 6.
Net na carnaval is mijn collega Hanneke op bezoek geweest , bracht een bakje met viooltje mee. Van die lachbekjes zijn het, net alsof er een gezichtje op staat.
Verder een rustige week gehad en ook het weekend.
Dinsdag 11 maart is mijn overbuurvrouwtje Elke geweest met baby Guust. Een heerlijk kereltje is het. Brabbelt veel en lacht volop. Guust is alweer 5 maanden( is geboren op de dag dat ik borstfoto's moest laten maken). Wat gaat de tijd toch vlug.
Donderdags weer lekker naar Annet geweest voor een gezichtsbehandeling en een lekker massage.
's Middags naar het ziekenhuis voor controle bij Mirjam.Zij zei ( ik denk voor de gein) dat er na de zesde nog een chemo kwam. Ik schrok enorm, meteen daarop zei ik :Nee toch, alsjeblieft.
De chemo stond wel op haar lijst. Verkeerd genoteerd, was een controle . Normaal is de controle op donderdag en de volgende keer op dinsdag 8 april. Vandaar deze fout.
Het weekend niet veel gedaan. Wel zaterdag tegels voor de tuin besteld, deze komen ze begin april leggen.
Grote tegels van 60x60 in een grijs/zwart tint.
Ook de vermoeidheid komt nu sneller. De trap op gaat moeizamer. Wanneer ik daarna douche ben ik op. Dan kan ik niets meer.
Bij het strijken moet ik gaan zitten, koken is ook met pauze erin gelast.
s'Avonds op tijd in bed , nog wat tv kijken . Tussen 22.00 - 22.30 ga ik slapen. Heb dan wel een goede nachtrust.
Weer begonnen met mijn tabletten, heerlijk de laatste. Van de Dexamethason weer flink aan het transpireren gegaan.
Vanochtend kwam de wijkverpleegkundige Ans weer bloed prikken, dit keer om 7.45, wel vroeg hoor.Om 16.00 belde Marjan van de dagbehandeling Elisabeth ziekenhuis op dat de chemo door kon gaan, mijn bloed was oke.
Vandaag is Ad zijn laatste werkdag geweest, hij kwam heel enthousiast thuis.
Veel telefoontjes en sms-jes gehad om mij succes te wensen voor de zesde chemo.
Vanavond heerlijk voor de eerste keer weer ASPERGES gegeten. Echt een feest maaltijd.

Onweer en Lente 9 maart 2014

Het is alweer bijna twee weken geleden dat ik de 5de chemo kreeg.
Alles is goed verlopen, op zaterdag 1 maart was ik weer boven Jan.  De eerste twee carnavalsdagen ben ik goed doorgekomen.
Maandag 3 maart en dinsdag 4 maart was het een hel. De volle twee dagen gehuild, er was niets goed. Ad kreeg continue de volle laag , er was ook serviesgoed gesneuveld. ( Vandaar de titel : Onweer en Lente).
Maandag toch gesport al ging het met moeite.
Voorheen was het drie passen lopen , nu nog maar 6 ipv 3 passen. Als ik ga douchen en aankleden dan ben ik daarna doodmoe.
Voor een boodschapje bij Albert Heijn te doen in de Piusstraat dan pak ik de fiets. De 700 meter die ik dan moet lopen is al teveel. Fietsen gaat beter.
Ben trouwens blij dat het weer zo goed is.
Afgelopen week wat gesport en gelezen. Verder niets gedaan.
Gisteren wel samen met Ad naar de markt geweest. Langer over gedaan dan normaal.
Vandaag wil ik proberen om wat in het tuintje te werken. Even lekker buiten.
Al met al is de 5de chemo goed verlopen.
Maar wat zal ik blij zijn als het 18 maart is. Ik geloof dat ik die dag wel de vlag kan uit hangen.Wat ben ik, kan wel zeggen wij, blij zijn als die dag voorbij is.
Dan kunnen we weer een periode achter ons laten en aan een nieuwe beginnen.
De afgelopen 5 maanden waren toch een flinke aanslag op ons leven. Sociale leven staat ook stil.
Op 25 maart heb ik een afspraak bij het Verbeeten instituut bij Dr. mevr. Verschueren, radioloog oncoloog.
Op deze dag worden ook de puntjes afgetekend op mijn borst en getatoeëerd.
Wanneer ze gaan starten weet ik dan pas.
Op naar 18 maart voor de laatste chemo.

Toch nog net op tijd 24 februari 2014

Toch nog op tijd, zoals de titel het al zegt. Afgelopen week geen tijd gehad om mijn blog te maken.
De eerste week na de chemo weer gesport.
Op donderdag 13 feb. visite gehad van mijn oud-collega's Conny C., Agnes S. en Thea G. Gezellig bijgepraat, over van alles wat. Werk en Privé.
Vrijdag 14 feb. medecursisten van de Yoga op bezoek gehad, Femke, Ans en Emmy(is ook een oud-collega.
Zondag 16 feb.even op de koffie bij mijn broer  Jan en schoonzusje Mien. Zij was afgelopen week jarig geweest. Vanwege mijn weerstand kon ik niet naar haar verjaardag toe. Dus toen maar de zondag.
Maandag 17 feb. weer sporten, ging alweer beter. 's Avonds Kim en Yvonne (collega's van de fin. adm.)op visite gehad , weer gezellig om hen te zien.
Dinsdag 18 feb. heerlijk naar Annet geweest. Zij is schoonheidsspecialiste , dus een heerlijke gezichtsreiniging gehad  + een massage van de decolleté en het gezicht. Dit was in een woord super. Ik heb meteen een afspraak voor  13 maart gemaakt net voor de laatste chemo.
Woensdag 19 feb. Eerst gesport, daarna kwam Moniek op bezoek . Hebben gesproken oven de bonus + bloemetje dat het Invalteam heeft gehad. Ik vond dit echt fijn dat eindelijk het invalteam hiervoor uitgekozen was. Dan groei je toch maar weer.
Donderdag 20 feb. kwamen Jolanda, Desiree en Manuela ( collega's van het Invalteam) op visite. We hebben geklets over van alles en nog wat. Echt gezellig.
Zoals de vorige keren weer last gehad van mijn keel en neus, verkoudheid. Afgelopen week weer last van mijn ogen, dus weer gedruppeld.
Vanochtend kwam Ans al om 8.00 uur om bloed te prikken.
Weer gesport , maar de vermoeidheid komt nu toch echt. Echt een half uur lopen lukt niet meer, ook is het nu langzamer lopen.
Vanmiddag werd ik gebeld door het bedrijf 2-care voor de injectie die woensdag gebracht wordt door een pakketdienst en dat Paulien weer een afspraak maakt om de injectie zetten.
Om 15.00 uur belde Marian van de afdeling oncologie dat de chemo weer door gaat morgen, mijn bloed was oke.
Om half 9 moet ik nog even naar Mirjam, daar had ik afgelopen donderdag naar toe gemoeten maar zij ging ziek naar huis.
Morgen gelukkig nummer 5 van de chemo, het emotionele komt nu wel heel dikwijls naar boven.
Komende week weer een nieuw blog van de 5de chemo.

Vierde chemo 4 februari 2014

Afgelopen week weer de vierde chemo gehad.

Op dinsdag 4 feb. alweer de vierde chemo gehad. Lag gelukkig weer met Ingrid op een kamer.

Toevallig was het die dag ook Wereld Kankerdag. 

Nadat het infuus gestart was kreeg Ad de lijst van de medicijnen voor de volgende kuur. Ondertusen kwamen Ingrid en Philip ook op de afdeling. 

Tijdens de koffie ging Philip(de man van Ingrid)lekker appelflappen halen in de kantine van het ziekenhuis.

Lekker waren deze, wel echt warm. Moest uitkijken dat ik m'n mond niet zou verbranden.

Tijdens de drie uur dat wij daar lagen hadden wij aan bezoek geen gebrek. Verplegend personeel , Dr. van Riel en Mirjam kwamen ook nog even nar onze gezellige kamer. Bij ons werd ook nog gelachen. Op de andere kamers was het allemaal zo serieus.

Met de vele aanloop ging de tijd dan ook zo voorbij.

Om twaalf uur ging ik naar huis. Onderweg kwamen wij Mieke( vriendin van ons) nog tegen. Maarten , haar man lag nog in het ziekenhuis. Zijn daar nog even op visite geweest.

s'Middags thuis nog even in bed gelegen.

De volgende dagen zoals andere keren, injectie en heel veel slapen.Het boterhammen eten was verschrikkelijk.  Twee boterhammen in een uur tijd. Brr.

Vrijdagavond had Ad een etentje met collega's in Biest-Houthakker, ik was dus die avond alleen.

Zaterdagochtend dacht ik o, dat gaat goed, maar helaas.

Kreeg ontzettend krampen in mijn maag en darmen. Wel tien keer naar het toilet geweest.(niet om te braken)

Rond elf uur een uurtje nog op bed gelegen. Daarna soep gegeten, weer naar bed. Wat was ik moe.

Rond drie uur toch maar uit bed gegaan. Samen met Ad ben ik nog even naar Albert Heijn gelopen die middag.

Dit deed me goed, zo even de buitenlucht.

De avond weer om half acht naar bed, tv gekeken. Meer met de binnenkant van mijn ogen dan de buitenkant.

Zondag samen ontbeten, smaakte lekker. Geen krampen meer gehad. Samen met Ad het bed verschoond en de badkamer gedaan.

De middag nog even lekker gewandeld en 's avonds weer op tijd in mijn bed.

Maandag( dus gisteren) toch gaan sporten. Wat zag ik ertegen op. Had echt het idee van : bel op om te zeggen dat ik niet kom.

Toch maar gegaan. Ik was achteraf trots op mijn zelf.

Ik had 15 min. gefietst + de andere apparaten nog gedaan. Met een voldaan gevoel ging ik naar huis.

Onderweg nog even een bosje bloemen gekocht voor de overbuurvrouw, zij had afgelopen vrijdag haar eerste chemo kuur gekregen. Deze kranige dame is 84 jaar. Dus dacht ik dat verdient een bloemetje.

's Avond Ingrid nog even gebeld, bij haar was ook alles oke , buiten de pijn in haar benen en gewrichten.

Vandaag gaat alles weer goed. Eten smaak alweer. 

Al met al was de vierde chemo heel erg vermoeiend. Ben blij dat ik zo'n goede echtgenoot heb die me zo steunt en helpt.

Nu nog maar TWEE te gaan.

De krokussen beginnen al te bloeien in de tuin, 's avonds ook alweer langer licht.

Je kunt nu echt merken dat de LENTE eraan komt.

Weer een week voorbij 3 feb. 2014

Wat gaat de tijd toch snel. Net alsof je vakantie hebt, dan gaat deze ook zo snel voorbij.
Afgelopen week weer gesport op maandag en vrijdag. Heerlijk zo'n uurtje sporten.
Dinsdag zijn Irene, Sylvia, Janine en Wilma op visite geweest, dit was erg gezellig. Vindt erg leuk als collega's tussendoor op visite komen, ook is het maar onder lunchtijd.
Woensdag naar Dr. van Riel geweest, alles was oke. De verkoudheid die ik heb hoort er gewoon bij. De neusharen verdwijnen en allerlei virussen kunnen dan ongestoord binnen dringen. De droge ogen zijn heviger geworden. Het druppelen is meerdere malen per dag. Het is net alsof iemand op m'n ogen heeft geslagen ,zo dik zijn ze. Maar dat gaat wel weer over.
Donderdag even een bijkom dag gehad. Even niets gedaan, ook wel lekker hoor.
Vrijdag samen met Ad boodschappen gedaan. Ad heeft  het huishouden gerund met poetsen en zo.
Ik doe dan m'n dagelijks werk toiletten poetsen.
s'Avonds zijn Beb en Wil op visite geweest. Leuk om zo'n oud collega weer te zien.
Zaterdag lekker geluierd. Wel een lekker pan eigen gemaakte groentesoep gemaakt. s'Avonds lekker gefonduud . Die nacht weinig geslapen. Had spierpijn tussen mijn schouderbladen (van het sporten).
Zondagmiddag even naar de stad geweest, dvd  gekocht van: "Unsere Mutter und Vater". Thuis gekomen dvd bekeken, super dvd, gaat over 5 vrienden in oorlogstijd. Ieder gaat zijn eigen weg en op het einde ?? weet ik nog niet . Dit deel gaan we vanavond kijken.
Vanochtend om acht uur weer bloed geprikt, vanmiddag ( over een uurtje of zo) hoor ik of de chemo voor morgen weer door gaat.
Vanochtend ook gebeld door 2-care voor de injectie, die komen ze overmorgen weer brengen en eind van de middag weer injecteren.
Dit was weer mijn week, beetje saai ,maar ja. De volgende chemo de een na laatste en dan 18 maart de laatste.
Nu kan ik al zeggen : volgende maand ben ik klaar met de chemo.
In huis is het al lente , buiten ook al met het lekkere weer.
Zo dit was het weer voor deze keer.
Morgen de vierde chemo, daarna nog twee.

Nieuwe week 27 jan.2014

Afgelopen een goede week gehad. Lekker veel gewandeld.
Weinig geluierd, voor het eerst weer veel gelezen en gepuzzeld.
Maandag opeens een flinke neusverkoudheid gekregen. Hinderlijk maar beter als echt ziek zijn.
Ad heeft op dinsdag 21 januari zijn ontslag ingediend. Hij gaat per 1 april met Pre-pensioen. Hij heeft de afgelopen 46 jaar gewerkt in de bouw en heeft dit nu verdient.
Op woensdag 22 jan. voor het eerst naar de fysio-gesport geweest. Dat was heerlijk. Een uur lang onder begeleiding sporten.
Na het uur was ik voor het eerst in lange tijd voldaan. Voldoening voor wat ik gedaan had. Van te voren dacht ik, moet ik nu gaan sporten. Ik ben blij dat ik dit gedaan heb.
Verder eigenlijk weinig gedaan deze week.
Katrijn is op bezoek geweest. Yvonne( yogadocent) kwam afgelopen vrijdag op visite.
Eigenlijk heb ik het druk met van alles te doen en ook al weer niet.
Vrijdag nog even naar de tandarts geweest om spoelmiddel te halen voor mijn mond .
In de avond las ik de mail van de bibliotheek daarin stond dat het gehele invalteam van bibliotheek Midden-Brabant een bonus verdient had. Nou dit was weer eens goed nieuws. We hebben er hard voor gewerkt het afgelopen jaar.
Het weekend veel gewandeld en geprobeerd om later naar bed te gaan dan half tien, dit is gelukt.
Zaterdagavond ging ik om half elf naar bed maar kon de hele nacht niet slapen, misschien uit het ritme, wie weet.
Gisteravond op tijd naar bed ( half tien) vanochtend werd ik met het geluid van de wekker wakker, dus lekker geslapen.
Vanochtend weer naar de fysio-sport gegaan. Wat ik vorige week moest doen nu ook alleen alles dubbel en zwaarder. Wel weer een voldaan gevoel gekregen.
Ik ben nog steeds neusverkouden en mijn ogen doen nu ook mee. Moet deze ook gaan druppelen vanwege de droogte. Elke keer die slijmvliezen die minder worden, vandaar ook de verkoudheid.
Mijn weerstand verliest elke keer weer terrein. Eind van de week zit ik weer op zo'n 80%.
De cyclus herhaald elke keer weer. Eerste week chemo: nog niets, tweede week zakt de weerstand tot 0%,
de derde week word deze weer op gebouwd tot 80%.
Bij de vijfde en zesde chemo zal dit minder zijn, ongeveer tot 60-70%.
Dus zal ik elke keer weer, verkouden zijn  of keelpijn hebben , de droge ogen komen elke keer weer terug.
Maar ja, als dat het enigste is dan vind ik dat niet erg.

Derde Chemo 14 jan.2014

Er zit er alweer een op , maandag 13 jan. kreeg ik het groene licht voor de derde kuur.

Dinsdag 14 jan. gingen Ad en ik weer op weg naar het ziekenhuis om 9.00 uur had ik de afspraak.

Om kwart over negen kwam de verpleging ons halen, helaas geen kamer 10. Dus niet alleen op de kamer.

Dacht zo van shit. Na het infuus te hebben aan gelegd door Marcel kwam mijn kamergenoot binnen.

Bij de eerste blik was het zo van het zal wel. Ik had er eigenlijk weinig zin in. Zo alleen op de kamer was ook wel fijn. Hoef je niemand iets uit te leggen van hoe of wat.

Na de kennismaking van Ingrid en Philip liep alles vlotjes.

Inge was behoorlijk nerveus en gespannen. We vertelde elkaar wat we hadden mee gemaakt, ik met het bevolkingsonderzoek , Ingrid met het bobbeltje in haar oksel dat ze ontdekte met oudjaar. Dit was wel even schrikken toen ze dit vertelde.

Ik dacht in m'n eigen dat van mij stelt niets voor. Ingrid en Philip hebben nog 2 kinderen, van 12 en 17 jaar.

Inge krijgt eerst chemo daarna een operatie.

Het was ondanks alles een gezellige ochtend die heel vlot om was. Ben blij dat we nog drie keer samen op de kamer komen te liggen.

Kunnen we toch wat ervaringen naar elkaar toe overbrengen.

Bij thuiskomst in de middag gegeten en lekker naar bed.

Ja, hoe ik de afgelopen dagen ben door gekomen weet ik niet veel van. Het leek wel of ik in een winterslaap terecht was gekomen.

Heel veel geslapen , de ochtend speciaal voor wat dingen te doen zoals toiletten doen, wat strijken. De middag op bed en na het eten wat wandelen. Tegen acht uur was het knikkebollen in de stoel. Dan maar in bed ( logeerbed) met de tv aan. Niets van televisie programma's gezien. Zaterdagochtend even naar de markt en naar AH.

Toch een boodschappenlijstje gemaakt. Moet een eyeliner hebben maar heb er een half uur over gedaan waar ik deze moest halen. Toch maar in mijn portemonnee gekeken. Deze moest ik halen bij het Kruidvat.

Mijn geheugen , concentratievermogen en evenwicht worden in de week van de chemo minder.

Het eten smaakt nog steeds niet , probeer van alles uit. Zit nu aan de sandwich spread op mijn brood. Zalm en andere lekkere dingen wel met veel mayonaise.

Gisteren het huis een beetje gepoetst samen met Ad. Ik de badkamer en samen het bed verschoond.

Verder niet veel gedaan als een beetje geluierd en gewandeld. Weer een huil dag gehad. Echt weer zo'n emotionele dag, maar ja dat hoort erbij denken we dan maar. Voor Ad begint het ook zwaarder te worden. Met de spreuk : "stond erbij en keek ernaar". Hij wil zoveel doen maar kan niets doen alleen maar er zijn.

Vanaf vanochtend gaat het wat beter. Het eten begint wat te smaken. Om 6.00 uur een beschuit met chocoladevlokken op en om half negen twee boterhammen met kaas.

Het eten verder ( buiten de boterhammen) smaakt me goed.

Voor me staat een grote schaal met mandarijnen. Wat zal ik blij zijn dat ik deze weer mag eten. Het enigste wat ik nu eet zijn peren. 

Voor zover weer wat verteld over de gang van zaken.

Het is wel saai als je niet werkt. 's Avonds zeg ik tegen Ad dat ik niet weet te vertellen. Voorheen was het dikwijls teveel wat ik onder het eten vertelde.

Maar dit komt wel terug hoor.

Eerste Week 2014

Ja , er is weer een week voorbij, bijna twee weken.
Bijna geen tijd gehad om aan mijn blog te werken, hartstikke druk met van alles te doen. Vooral in het nieuwe jaar.
De dagen gaan zo wel vlug voorbij. Het gaat goed met mij ( ondanks wat lichamelijke moeilijkheden)
Vorige week zondag even naar Baarle Nassau geweest om koffie te drinken. Dat was na zoveel dagen toch wel weer eens fijn om er op uit te gaan. Deed me echt goed. In de middag nog lekker in Tilburg gewandeld.
De zaterdag daarvoor ook gewandeld rond de Piushaven maar we moesten abrupt naar huis terug want ik had die middag perensap gedronken. Achteraf blijft perensap een geweldige werking te hebben op de darmen. Dus die avond was het dus rennen om op tijd thuis te komen. Dus voor iedereen die even niet goed naar het toilet kan: koop wat stoofperen, kook deze en drink het sap (met suiker en kaneel) op. Dan heb je zeker een goede werking van de darmen.
Maandag 6 jan.2014 had ik een nieuwjaarsontbijt met mijn collega's Kim, Els,Yvonne,Brigitte Nancy en Esther.
Dit was erg gezellig, hierna Esther nog wat geholpen met wat werkzaamheden.
Dinsdag 7 jan. in de avond een  afscheidsborrel voor Agnes en Patrick, zij beide gingen weg uit de invalpoule. Was erg gezellig maar wel vermoeiend. Het was ook weer leuk om iedereen te zien, even bij te kletsen.
Woensdag was het een rustige dag.
Donderdag naar Mirjam de verpleegkundige van de oncologie geweest. Ik kreeg een klein lichamelijk onderzoekje maar alles was in orde. Weer druppels gekregen voor mijn ogen. Deze worden de laatste week van de chemo reeks overdag droog en in de ochtend bij het wakker worden dik.
Tevens kreeg ik op mijn verzoek een briefje voor de fysiotherapie om te gaan sporten. Voor komende maandag heb ik een intake gesprek. Nu blijkt ondanks dat ik op de home- trainer fiets , veel loop toch last krijg van vermoeidheid en zwakke spieren. Dus wil ik toch maar twee keer per week gaan sporten. De yoga wil ik weer gaan opnemen na de chemokuur. De yoga is in de avonduren , dan ben ik ontzettend moe en kan het dan niet opbrengen om dan nog weg te gaan in de avond.
Afgelopen week wel een verkoudheid opgelopen, droge hoest , niet prettig en wat neus verkouden.
Vrijdag is Christianne op bezoek geweest. Lekker een uurtje zitten te kletsen over van alles. Het is toch wel gezellig als er een collega op bezoek komt.
's Avonds ook nog visite gehad van familie. Rond negen uur was de visite weer naar huis gegaan, ik om tien uur naar bed.
Zaterdag niet veel gedaan, wel even naar de markt. In de middag ( zoals bijna alle middagen) lekker op de bank gelegen.
Zondag zijn Ad en ik gezellig even naar Den Bosch gereden. Daar even rond gelopen een een broodje gegeten bij eetcafé De Nar. Heerlijke broodjes hebben ze daar en niet duur.
's Middags nog bezoek gehad van en collega van Ad. Was erg gezellig op een gegeven moment ook vermoeid.
Vanochtend om acht uur kwam Ans ( van thuiszorg) bloed prikken, nu zit ik te wachten op een mailtje van 2Care wanneer ze de injectie Nelasta komen brengen. Tevens ben ik weer begonnen met het innemen van de medicijnen voor de derde chemokuur van morgen.
Na morgen zit ik op de helft van de kuur. Het is wel fijn dat ik dan kan aftellen.

OUD 2013 EN NIEUW 2014

Beste mensen,
Allereerst willen Ad en  ik diegene die mijn blog lezen de allerbeste wensen geven  ook een nieuw jaar vol kracht en gezondheid.

De tweede chemo zit er alweer op. Zoals voorheen de dagen met Kerst veel in bed gelegen. Wel lekker gegeten, weer op eerste Kerstdag de belangrijke injectie gekregen.
Tijdens het douchen op eerste Kerstdag kreeg ik veel haren in mijn handen, dus het uitvallen was begonnen.
Ad en ik hebben samen de Kerstdagen door gebracht, wat gewandeld , tv gekeken.
Toch ging alles een stuk beter als de eerste keer dat ik de chemo kreeg. Ging eerder naar buitenom te wandelen, samen op vrijdag met Ad de boodschappen gedaan , nar het ziekenhuis geweest voor controle van mijn borst bij Dr. van Riel. Alles was oke, waarschijnlijk komt de roodheid van de dexamethason. Tabletten die ik tijdens de chemo moet slikken.
De ander dagen heb ik mijn haren aan de wasbak gewassen. De plukken haren kwamen in de wasbak terecht.
Zaterdag naar de markt geweest, gewandeld en s'middags weer in bed gelegen.
Zondag was weer zoals de andere zondag, beetje niet lekker voelen. Rustig aan gedaan, gewassen en gestreken.
Maandag de badkamer grondig schoon gemaakt , overal lagen haren. Ik moest vanaf de tweede Kerstdag ook de badkamer elke dag stofzuigen, overal lagen de haren.
Dinsdagochtend had ik om half negen een afspraak bij de kapper in het Elisabethziekenhuis voor mijn pruik.
Eerst de uitleg van hoe en wat. Daarna in de kappersstoel met een knipkleed om m'n heen.
Ja, wat zal het worden? Alles eraf?
Doe er alles maar af wat die plukjes haren zijn ook niet veel meer, zei ik.
De tondeuse ging  erover heen. Ad zei meteen dat ik leek op iemand van de film "Maaskantje".
Wel gelachen hoor. Toen de pruik op mijn hoofd. Echt super zag deze eruit. Je kon het bijna niet onderscheiden of deze echt of nep was.
Ik trots naar huis met mijn nieuwe haartooi. Nog even naar de winkels om wat boodschappen te doen.
Later in de ochtend belde Arthur nog, vindt ik wel leuk. Henri nog aan de lijn. In de middag belde Kim nog voor een uitnodiging voor  komende maandag in Goirle om het Nieuwjaarsontbijt te nuttigen.
Yvonne belde ook nog.
Buiten gaan de knallen flink tekeer. Ben toch maar naar bed gegaan, want dan kan ik waarschijnlijk oud en nieuw vieren.
's Avonds lekker een ovenschotel met witlof gemaakt.
Samen naar de film gekeken van Jackass.
En helaas om kwart over tien naar bed.
Vandaag 1 januari 2014 begint alles te korten.
Nu kan ik zeggen: binnenkort klaar met de chemo. Als ik zo naar de tuin kijk begint de lente al te komen. De krokussen beginnen omhoog te komen.
Vandaag nieuwjaar gewenst bij mijn broer Jan en schoonzus Mien en de kinderen en kleinkinderen.
Daarna thuis gekomen nog lekker nog gewandeld door het centrum van de stad.
Thuis gekomen een lekkere kop koffie (caffeine vrije) met een punt zelf gemaakte appeltaart.
Dat was het weer voor deze week. Als het zo komende week ook gaat dan mag ik toch wel in mijn handen klappen.
Wanneer Mariette mijn blog gaat lezen wil ik haar heel veel succes wensen met haar eerste chemo. Mariette  Toi Toi Toi.