Dinsdag 14 jan. gingen Ad en ik weer op weg naar het ziekenhuis om 9.00 uur had ik de afspraak.
Om kwart over negen kwam de verpleging ons halen, helaas geen kamer 10. Dus niet alleen op de kamer.
Dacht zo van shit. Na het infuus te hebben aan gelegd door Marcel kwam mijn kamergenoot binnen.
Bij de eerste blik was het zo van het zal wel. Ik had er eigenlijk weinig zin in. Zo alleen op de kamer was ook wel fijn. Hoef je niemand iets uit te leggen van hoe of wat.
Na de kennismaking van Ingrid en Philip liep alles vlotjes.
Inge was behoorlijk nerveus en gespannen. We vertelde elkaar wat we hadden mee gemaakt, ik met het bevolkingsonderzoek , Ingrid met het bobbeltje in haar oksel dat ze ontdekte met oudjaar. Dit was wel even schrikken toen ze dit vertelde.
Ik dacht in m'n eigen dat van mij stelt niets voor. Ingrid en Philip hebben nog 2 kinderen, van 12 en 17 jaar.
Inge krijgt eerst chemo daarna een operatie.
Het was ondanks alles een gezellige ochtend die heel vlot om was. Ben blij dat we nog drie keer samen op de kamer komen te liggen.
Kunnen we toch wat ervaringen naar elkaar toe overbrengen.
Bij thuiskomst in de middag gegeten en lekker naar bed.
Ja, hoe ik de afgelopen dagen ben door gekomen weet ik niet veel van. Het leek wel of ik in een winterslaap terecht was gekomen.
Heel veel geslapen , de ochtend speciaal voor wat dingen te doen zoals toiletten doen, wat strijken. De middag op bed en na het eten wat wandelen. Tegen acht uur was het knikkebollen in de stoel. Dan maar in bed ( logeerbed) met de tv aan. Niets van televisie programma's gezien. Zaterdagochtend even naar de markt en naar AH.
Toch een boodschappenlijstje gemaakt. Moet een eyeliner hebben maar heb er een half uur over gedaan waar ik deze moest halen. Toch maar in mijn portemonnee gekeken. Deze moest ik halen bij het Kruidvat.
Mijn geheugen , concentratievermogen en evenwicht worden in de week van de chemo minder.
Het eten smaakt nog steeds niet , probeer van alles uit. Zit nu aan de sandwich spread op mijn brood. Zalm en andere lekkere dingen wel met veel mayonaise.
Gisteren het huis een beetje gepoetst samen met Ad. Ik de badkamer en samen het bed verschoond.
Verder niet veel gedaan als een beetje geluierd en gewandeld. Weer een huil dag gehad. Echt weer zo'n emotionele dag, maar ja dat hoort erbij denken we dan maar. Voor Ad begint het ook zwaarder te worden. Met de spreuk : "stond erbij en keek ernaar". Hij wil zoveel doen maar kan niets doen alleen maar er zijn.
Vanaf vanochtend gaat het wat beter. Het eten begint wat te smaken. Om 6.00 uur een beschuit met chocoladevlokken op en om half negen twee boterhammen met kaas.
Het eten verder ( buiten de boterhammen) smaakt me goed.
Voor me staat een grote schaal met mandarijnen. Wat zal ik blij zijn dat ik deze weer mag eten. Het enigste wat ik nu eet zijn peren.
Voor zover weer wat verteld over de gang van zaken.
Het is wel saai als je niet werkt. 's Avonds zeg ik tegen Ad dat ik niet weet te vertellen. Voorheen was het dikwijls teveel wat ik onder het eten vertelde.
Maar dit komt wel terug hoor.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten